May mga Japanese kaming interns sa office. Mahilig kumain pero takot sa balot at sa iba pang mga “kakaibang” pagkain natin. Isang tanghali…

Me: Wow, dinuguan!

Ryo (Jap): What is that?

Me: (Dahil maselan nga ang isang ito, pinagtakpan ko ang ating beloved dinuguan.) Oh, that is chocolate soup.

Ryo: Really, oh I want to try that.

Me: Go ahead.

Ryo: This doesn’t taste like chocolate.

Me: Oh, it’s doesn’t have chocolate in it. We just call it chocolate soup because of the color.

Ryo: So what gives it the brown color?

Me: Oh the brown beans paste.

O, di ba sari-saring pagtatakip sa dinuguan. Kasi pag sinabi ko ng dugo ng baboy yun eh hindi niya na kakainin. At ayokong umalis siya ng Pilipinas ng hindi man lang natitikman ang ating beloved dinuguan! Ayun, gustong-gusto na ng mokong.

Dinuguan

PS

Salamat sa http://www.filipino-food-lovers.com/site-images/dinuguan/dinuguan1.jpg para sa larawan.