Happy Birthday the Pinoy way

Standard

Hindi naman kelangan na lahat ng post ko dito ay tungkol sa mga carinderia o restaurants na nakainan ko. Basta masayang kainan experience ay ikukuwento ko!

Tayong mga Pinoy basta bertdey ay hindi yata puede na hindi maghahanda. Kahit simpleng salo-salo lang, basta kakain kasama ang mga mahal sa buhay. Minsan may pa-style pa tayo na ganito sa mga bisita natin. “Pasensiya na ha, wala naman akong handa.” Pero huwag ka, may pansit na may spaghetti pa, may puto, may bibingka, may barbecue, may lumpiang shanghai, may pochero, may mechado, may menudo, may dinuguan, may fruit salad, may buko pandan at higit sa lahat may lechon. Pero wala raw siyang handa. Wala pa siyang handa niyan ha. Nakapagtataka tuloy kung pano na lang siya pag may handa pa.

Nung Linggo ay umattend ako ng isang bertdeyan. Bday ni Lola. Lola siya ng kaibigan ko pero siyempre dahil Pinoy tayo Lola rin ang tawag natin. Hindi naman tayo parang Amerikano na first name basis kahit sa matanda. At saka hindi ko siya puede i-first name basis kasi hindi ko alam ang first name ni Lola in the first place (whoa! daming first dun sa sentence na yun ah!). Basta siya si Lola.

Nakakatuwang isipin na si Lola ay nagce-celebrate ng kanyang ika-88 na kaarawan. Pero pag tinanong mo siya kung ilang tao na siya, ang sasabihin niya ay 90. Kasi mas madaline raw sabihin ang ninety kesa sa 88. Sige try mo, nayntee. Yung isa eyti-eyt. Oo nga tama si Lola, mas madali bigkasin ang ninety kesa eighty-eight.

Anyway, touched ako at isa ako sa piling bisita ni Lola. Masarap ang handa niya! Courtesy of her soon to be apo-in-law! Aba ganun talaga pag nagpapalakas. Heehee, loko lang Will.

Heto ang menu sa bertday ni Lola. May pansit. Of course mawawala ba naman ang pansit sa berdeyang Pinoy. Ay mali hindi pala pansit ito. Sotanghon pala. Kasi akala ni Will ay bihon ang stock nila sa kusina, sotanghon pala. Pero dahil wala ng oras lumabas ay ito na rin ang ginamit ni Will. May sahog na malalaking pilas ng chicken breast, repolyo at dahil nagkulang na sa repolyo at kelangan mag-improvise ay gumamit na lang ng pechay. Ito ang manok na may sahog na pansit! Sabi ni Lola, hindi raw siya naniniwala na ang pansit ay pampahaba ng buhay. Hmm.. you mean Lola hindi pa mahaba ng 88 years para sa’yo?

Meron ding dalawang klase ng barbecue. Ang chicken barbecue at pork barbecue. Masarap ang timpla ng barbecue. Binabad kasi ito ng magdamagan. Nakita ko pa ng tinimpla ito. Pero may secret spice siya na nilagay. Pero hindi na ito secret ngayon kasi ire-reveal ko na sa inyo. Cayenne pepper.

At siyempre hindi rin mawawala ang lumpiang shanghai na ako at si Lola ang nagbalot. Ewan ko ba kung anong magic meron ang cayenne pepper dahil nilagyan din ang giniling nito. Nakakatawa ang hitsura ng mga binalot namin na lumpia ni Lola. Iba-iba ang sukat. Yung kay Lola kasing taba ng buritto, yung sa akin naman mukhang turon.

Bukod sa mga yan ay meron ding fried rice at siyempre para sa dessert ay prutas at cake mula sa Conti’s. Ang kanilang specialty na Mango Bravo. Ay teka heto nga pala si Lola at ang mga handa niya.

Heto naman ang Mango Bravo. Napakaganda talaga ng cake na ito. Kung may beauty contest ng cake ay pasok ito! May kataasan ang cake na ito. Parang 3 taas ng normal na cake. Pero hindi lang basta ganda ito kasi masarap din talaga. May layers ang cake na ito. May parte na mousse, may parte na parang sans rival, meron ding may sponge (teka, tama ba ako?) . Hindi rin katamisan ang icing. At sandamakmak ang mangga!

Bravo! Bagay na bagay ang pangalan mo sa’yo! Maganda siya sa labas, maganda rin siya sa loob!

Isang slice lang ay hindi ko pa naubos. Sobrang filling rin ng dessert na ito. Si Ching sa excitement, nag-dessert muna bago kumain ng kanin!

Hay! Ang sarap ng handa mo Lola. Happy Birthday sa’yo. Sa isang taon ulit ha!

Advertisements

About rapsa

ako'y isang payat na pinay na libangan ay lumafang galore hangga't may pera sa wallet. dito nauubos ang kaperahang kinikita ko sa mga raket ko bilang titser, singer, development worker, story teller at iba pa. minsan nga pagkain lang ang binabayad sa serbisyo ko solb na! hindi ako maarte sa pagkain. wala naman akong pinipili, kakainin ko ang anumang ihain sa harap ko maliban sa baka. bawal kasi sa ming mga hindu yun. charing. kung hindi ako kumakain, nagbabasa ako ng food blogs o di kaya ay tumitingin sa mga recipe. kung wala ng pera pang pig-out pati yung mga libreng tikim sa supermarket pinapatos ko. mahilig rin akong magbasa ng mga nobela na may kinalaman sa pagkain kagaya ng "like water for chocolate" o kaya ay manuod ng mga pelikulang may pagkain pa rin kagaya ng "tortilla soup" o "chocolat". pangarap ko ang makapag-handa kagaya ng handa ni babette sa "babette's feast" at maimbitahan ang batang nagbebenta ng sampagita sa kalye, yung bulag na tumutugtog sa overpass, yung manang na nagtitinda ng tinapa sa may bangketa at yung lola na namamalimos sa kanto.

3 responses »

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s